Սիրիր թշնամուդ

Աղբյուրը.

http://www.kidsgen.com/moral_stories/be_good_to_your_enemies.htm

 

Long ago, there lived a little boy named Sammy. He was a good boy. He was good in his studies, obedient to his parents, more intelligent than many other boys in his class and kind to everyone. Grown-ups as well as those junior to Sammy loved him very much. But that aroused jealousy in many other boys who longed to be as loved as Sammy.

Now there was another boy named Timmy who studied in the same class as Sammy. Unlike Sammy, he was not good at studies and always liked to play during school hours. He misbehaved with his parents, bullied his classmates and even ill-treated Sammy. He always tried to put Sammy down and belittled him before other kids in the class. But no matter what he did, Sammy’s grades kept getting better and better. Whether in studies or in sports or from his classmates, Sammy kept getting accolades from everywhere.

On his eighth birthday, Sammy got a nice pen as a gift from his parents. He brought it to school so that he could use it to take down the notes of the lectures that the teachers gave in class. This was a very beautiful pen and it could help one write very fast. When Timmy saw it, he was very jealous of Sammy. He asked Sammy,

«Hey, where did you get that? Did you buy it?»

«My parents gave it as a birthday gift to me.» replied Sammy.

Timmy was overwhelmed with anger and jealousy. The bad boy that he was, he rarely got any present from his parents. He decided to steal Sammy’s pen. During recess, when everyone had gone out from the class, Timmy opened Sammy’s bag and took out his pen. Then he hid it inside his bag and went out to have his tiffin.

When Sammy came back and could not find his pen, he informed his class teacher about it. There was a hunt for the missing pen and the class teacher ordered the class monitor to search the bag of every children inside the class. The missing pen was soon found out of Timmy’s bag and the furious teacher asked the errant boy,

«Now Timmy, what do you have to say about it?»

Timmy was in tears. He had nothing to say.

When Sammy saw Timmy cry, he took pity on the boy. The kind boy that he was, he had no ill-feeling against his classmate. He requested his class teacher not to take any action against Timmy, now that his stolen pen was found.

This opened Timmy’s eyes. He could now see what a good boy Sammy was. He asked for forgiveness from his teacher and Sammy. From that day, he became friends with Sammy and gradually changed himself to be as good as Sammy. Everyone began to love Timmy and Sammy was proud of his new friend.

Despite being hurt by Timmy, Sammy gave him back only love in return. This is how we should also treat our enemies. Who knows? One day, our behaviour may just change themselves for the better.
Ժամանակին Սեմի անունով մի տղա կար: Նա լավ տղա էր և նաև լավ էր սովորում, լսում էր ծնողներին, ավելի խելացի էր քան իր դասարանի շատ տղաները, սիրալիր էր բոլորի հանդեպ: Մեծահասակները, ինչպես և փոքրերը շատ էին սիրում նրան:
Բայց դա շատ այլ տղաների մոտ նախանձ էր առաջացնում. նրանք փորձում էին լինել Սեմի նման սիրված:

Սեմիի դասարանում կար Թիմի անունով մի այլ տղա: Ի տարբերություն Սեմիի` նա լավ չէր սովորում և սիրում էր խաղալ դասերի ժամին: Նա չէր լսում ծնողներին, կռվում էր դասընկերների հետ և անգամ Սեմիի հետ էր վատ վերաբերվում: Նա միշտ փորձում էր նվաստացնել Սեմիին  և վատ վիճակի մեջ էր դնում դասարանի մյուս երեխաների մոտ:

Անկախ նրա արարքներց դասարանցիները Սեմիին ավելի ու ավելի լավ էին վերաբերվում::
Ուսմանմեջ, սպորտում, թեդասընկերներիշրջանումՍեմին շարունակում էր լավագույններից լինել:

Ծննդյանօրը, երբդարձավ ութ տարեկան Սեմը ծնողներից գեղեցիկ գրիչ նվեր ստացավ:
Նա տարավ գրիչն իր հետ դպրոց, որպեսզի կարողանար ուսուցչի առաջադրանքները կատարել: Դա շատ գեղեցիկ գրիչ էր և նա կարողանում էր դրանով շատ արագ գրել:
Երբ Թիմին տեսավ գրիչը, շատ նախանձեց և հարցրեց Սեմիին.

-Հեյ, որտեղի՞ց քեզ այդ գրիչը, գնե՞լ ես:

-Ծնողներս են նվիրել տարեդարձիս,- պատասխանեց Սեմին

Թիմին լցվեց նախանձով և զայրույթով:
Այդ չար տղան հազվադեպ էր նվերներ ստանում ծնողներից: Նա որոշեց գողանալ Սեմիի գրիչը:

Ընդմիջման ժամին, երբ բոլորը դուրս էին եկել դասասենյակից, Թիմին բացեց Սեմիի պայուսակը և հանեց գրիչը: Հետո նա թաքցրեց այն իր պայուսակի մեջ և դուրս գնաց ճաշելու…

Սեմին վերադառնալով չգտավ գրիչը և այդ մասին տեղեկացրեց ուսուցչին:

Դասարանում սկսեցին փնտրել գրիչը և ուսուցիչը հանձնարարեց դասարանի ավագին ստուգել դասարանի բոլոր աշակերտների պայուսակները:

Անհետացած գրիչը շուտով գտնվեց Թիմիի պայուսակում և զայրացած ուսուցիչը հարցրեց շփոթված տղային.

—         Դե, Թիմի, ի՞նչ կասես:

Թիմիի աչքերը արցունքով էին լցված և նա ոչինչ չկարողացավ ասել:

Երբ Սեմիին տեսավ, որ Թիմին լացում է, խղճաց նրան: Բարի տղան վատ վերաբերմունք չուներ իր համադասարանցու հանդեպ, նա խնդրեց իր ուսուցչուհուն որևէ գործողություն չձեռնարկել Թիմիի հանդեպ, քանի որ իր կորած գրիչը գտնվել է:

Սա բացեց Թիմիի աչքերը: Հիմա նա տեսավ, թե որքան լավ տղա է Սեմին: Խնդրեց, որ Սեմին և ուսուցիչը ներեն իրեն: Այդ օրվանից նա դարձավ Սեմիի ընկերը և աստիճանաբար փոխվեց և դարձավ այնքան լավը, որքան Սեմին էր: Բոլորը սկսեցին սիրել Թիմիին, իսկ Սեմին հպարտանում էր իր նոր ընկերոջով:

Չնայած Թիմի վատ արարքին` Սեմին նրան միայն սիրով պատասխանեց :
Ահա թե ինչպես մենք պետք է վարվենք մեր թշնամիների հետ: Ո՞վ գիտի, գուցե մեր վարքը կարող է նրանց ավելի լավը դարձնել:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s